Το τέλος του κόσμου

Αφού λέει τη γνώμη της και η "κουτσή Μαρία" ας προσπαθήσω κι εγώ να πω δυο τρία πράγματα για τις προχθεσινές (πρώτες) βουλευτικές εκλογές του 2023 (της Ελλάδας έ, όχι της Τουρκίας, μιας και -απ' ότι φαίνεται- σε λίγο καιρό θα ξέρουμε περισσότερα για το τι συμβαίνει στους γείτονες απ' όσα ξέρουμε για το τι συμβαίνει εδώ).

Θα μιλήσω πάλι με τραγουδάκια και θα επικαλεστώ για μια ακόμη φορά ποιητές και τραγουδοποιούς του παρελθόντος. Άλλωστε, όλη αυτή η κουβέντα για τον Διονύση Σαββόπουλο, δεν ήταν (και αυτή) ένα αντικείμενο διχασμού που πυροδοτήθηκε τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής εκστρατείας των κομμάτων;

Ε, κάπως έτσι θα το κάνω και εγώ, χωρίς όμως τη παραμικρή διάθεση να "διχάσω".

Ξεκινώ με τους REM.

Τέλη των 80's αρχές των 90's.

Πάμε πιο πίσω. Καμιά δεκαετία πίσω. Στο 1979.

Και για το τέλος, σε κάτι που εγώ νόμιζα ότι δεν είναι τόσο πολυπαιγμένο (πολυακουσμένο).

Συμπέρασμα???

Κάθε "γενιά" νομίζει κάποτε, πως ήρθε το τέλος του κόσμου.

Δεν ήρθε όμως (ακόμα).

Καλό κουράγιο σε όλους μας.